چرا یه دفعه همه چیز انقدر برام غیر قابل تحمل شد که اون همه گریه کردم؟ چی شد طاقتم تموم شد؟ چی شد یه دفعه چشام قرمز شد و پر از اشک؟ قلبم شروع کرد تند تند زدن ... نفسم به شماره افتاد ... نمی تونستم ... نمی تونستم اون رفتار رو تحمل کنم ... از صبح تا خود شب که داشتم بر می گشتم هر بار یادش می افتادم نمی تونستم جلوی خودم رو بگیرم ... چقدر بابا پشت تلفن سعی کرد آرومم کنه ... چقدر مینو بهم گفت نق نقو ، زر زرو ، نی نی کوچولو ... چقدر فاطمه ... فاطمه ی عزیزم سعی کرد با حرفاش وادارم کنه که بخندم ... اما ... چی شد طاقتم تموم شد؟! چرا نتونستم حرف بزنم ... چرا مثل همه داد نزدم ... چرا مثل همه بعد چند دقیقه آروم نشدم ... چرا تمام اون روز لعنتی با بغض و گریه داغون شدم ... چی شد خدا؟ چرا طاقتم تموم شد؟؟ چرا کم آوردم ... اون همه اشک از کجا اومد ... چی شد خدا؟ اصلا من رو دیدی؟ چرا انقدر ضعیفم؟ ... چرا باهات قهر کردم ... چی شد خدا ... چی شد؟ ... دلم یه آغوش گرم می خواست که سرم رو فرو کنم توی بغلش و زار بزنم با صدای بلند ... دلم یه آغوش گرم می خواست... من رو تو آغوشت غرق کن ، خدا ...